Evolutie westerse wapens 0 tot nu

Evolutie van 1000 tot 1500

In de late middeleeuwen werden verschillende wapens gebruikt, afhankelijk van de strijdende groepen. Ridders vochten vaak te paard met zwaarden en lansen, ook gebruikten ze zware wapens zoals strijdbijlen en hamerachtige morgensterren om door pantser te breken. Infanteristen waren bewapend met speren, bijlen en de gevreesde kruisboog, die veel kracht had en door harnassen heen kon schieten. Boogschutters, vooral met de Engelse langeboog, waren ook van groot belang, omdat zij met hun pijlen op lange afstand grote schade konden aanrichten. Aan het eind van de middeleeuwen verschenen de eerste vuurwapens, zoals handkanonnen, die het slagveld voorgoed zouden veranderen.

Engelse langeboog:

De voordelen van de Engelse longbow zijn een hoge vuursnelheid (tot 12 pijlen/minuut), groot penetratievermogen (pijlen konden harnassen doorboren), een groot bereik, en het vermogen om zware pijlen af te schieten, wat ze dodelijk maakte tegen zowel infanterie als cavalerie, ondanks de lange trainingstijd die nodig was. Ze waren zeer effectief in massa tegen vijandelijke legers, zoals de Fransen.